Հայաստանի տեխնոլոգիական էկոհամակարգը արագորեն զարգանում է. նոր սթարթափեր են ստեղծվում, ընդլայնվում և միջսահմանային համագործակցություն են ծավալում: Մինչ ականատես ենք լինում ոլորտի արագ աճին, իրավական ասպեկտները հաճախ անտեսվում են: Արդյունքում, շատ սթարթափեր անտեղյակ կերպով ենթարկվում են ռիսկերի, որոնք ի հայտ են գալիս ավելի ուշ, հատկապես շուկա մուտք գործելու, ներդրողների կողմից իրավական համապատասխանության գնահատման (due diligence) կամ վեճերի ժամանակ:

Ստորև ներկայացված են չորս իրավական խնդիրենր, որոնք հայկական սթարթափերը հաճախ անտեսում են և դրանցից խուսափելու եղանակները:

  1. Մտավոր սեփականության իրավունքներն անորոշ են կամ առկա չեն

Որոշ հայկական սթարթափեր ենթադրում են, որ իրենց արտադրանքի նկատմամբ ունեն մտավոր սեփականության իրավունքներ: Չնայած հաճախ նման արտադրանքը նրանց հիմնական ակտիվն է, իրավական առումով նրանք երբեմն սխալվում են:

Բնորոշ խնդիրներն են. մտավոր սեփականության փոխանցման գրավոր պայմանագրերի բացակայությունը կամ ֆրիլանսերների կողմից մտավոր գործունեության արդյունքի ստեղծումն՝ առանց այդ իրավունքների փոխանցման։ Իրավական համապատասխանության գնահատման ժամանակ ներդրողներն անմիջապես կընդգծեն դա:

Նման ռիսկից խուսափելու համար պարզապես անհրաժեշտ է կնքել պայմանագրեր, որով մտավոր գործունեության արդյունքի նկատմամբ բացառիկ իրավունքները կփոխանցվեն սթարթափին,աշխատանքային պայմանագրերում ներառել դրույթներ ծառայողական ստեղծագործության վերաբերյալ և անցկացնել տարեկան մտավոր սեփականության աուդիտներ՝ վստահ լինելու համար, որ պատշաճ մտավոր սեփականությունն առկա է։

  1. Թերի տվյալների պաշտպանություն

Հայաստանում գործում են անձնական տվյալների պաշտպանության օրենսդրությունը, և բացի այդ, Տվյալների պաշտպանության ընդհանուր կանոնակարգը (GDPR) կիրառվում է հայկական ընկերությունների նկատմամբ՝

  • Եվրոպական Միությունում տվյալների սուբյեկտներ ապրանքների կամ ծառայությունների առաջարկի, կամ
  • նրանց վարքագծի մոնիթորինգի դեպքերում, քանի դեռ նրանց վարքագիծը տեղի է ունենում Եվրոպական Միությունում (2016/679 կանոնակարգի 3(2) հոդված, GDPR):

Տարածված խնդիրներն են՝ գաղտնիության քաղաքականության բացակայությունը կամ հնացած ձևանմուշներով աշխատելը, օգտատիրոջ տվյալների մշակումն առանց համաձայնության կամ այլ իրավական հիմքերի և տվյալների մշակման պայմանագրերի բացակայությունը։

Սա կարող է հանգեցնել հաճախորդների հետ պայմանագրերի լուծման կամ տվյալների խախտումների համար պատասխանատվության։

Նման ռիսկից խուսափելու համար անհրաժեշտ է մշակել գաղտնիության քաղաքականություն և տվյալների մշակման պայմանագրեր, անցկացնել տվյալների քարտեզագրում՝ հասկանալու համար, թե ուր է փոխանցվում անձնական տվյալը, և վերապատրաստել անձնակազմին անձնական տվյալների մշակման վերաբերյալ։

  1. Հիմնադիրների միջև պայմանավորվածությունների բացակայություն

Շատ սթարթափեր սկսվում են ոչ ֆորմալ եղանակով՝ առանց համահիմնադիրների միջև հստակ համաձայնությունների։

Տարածված խնդիրներ կարող են լինել ընկերության ստեղծման մասին պայմանագրի կամ բաժնետիրական համաձայնագրի բացակայությունը և դերերի սահմանման ու բաժնետոմսերի չափերի սահմանման բացակայությունը։

Սա կարող է հանգեցնել վեճերի, որոնք կարող են խոչընդոտել հետագա ներդրումների ներգրավմանը կամ նույնիսկ հանգեցնել ընկերության լուծարմանը։

Նման ռիսկից խուսափելու համար անհրաժեշտ է պատրաստել ընկերության ստեղծման մասին պայմանագիր և/կամ բաժնետիրական համաձայնագիր, ինչպես նաև հենց սկզբից որոշել և փաստաթղթավորել որոշումների կայացման կարգը և ընկերությունից դուրս գալու կանոնները։

  1. Թերի կազմված պայմանագրեր հաճախորդների հետ

Սթարթափերը հաճախ աշխատում են օտարերկրյա հաճախորդների/գործընկերների հետ՝ օգտագործելով ընդհանուր ձևանմուշներ կամ հաճախորդի/գործընկերոջ կողմից տրամադրված պայմանագրեր՝ նույնիսկ առանց իրենց իրավաբանի վերանայման։ Ընդհանուր առմամբ, հաճախորդի/գործընկերոջ կողմից տրամադրված պայմանագրերը պատրաստված են լինում ի օգուտ հաճախորդի/գործընկերոջ։

Տարածված խնդիրները կարող են լինել այն, որ պայմանագրերում բացակայում են պատասխանատվության սահմանափակման և գաղտնիության վերաբերյալ դրույթները, չկա հստակ սահմանված աշխատանքի ծավալ կամ հանձնվող արդյունք։

Սա կարող է հանգեցնել ֆինանսական կորուստների կամ վեճերի։

Նման ռիսկից խուսափելու համար անհրաժեշտ է կնքել պորֆեսիոնալների կազմած կամ վերանայած պայմանագիրը, որը կներառի մտավոր սեփականության, գաղտնիության, հայտարարությունների և երաշխիքների, ինչպես նաև պատասխանատվության սահմանափակման վերաբերյալ դրույթներ՝ սթարթափերի համար բարենպաստ իրավական և բիզնես պայմաններով։

Եզրափակելով՝ հայկական սթարթափերը նորարար են և արագ աճող և իրավական ասպեկտները նույնքան կարևոր են, որքան տեխնիկական և ստեղծագործական ասպեկտները։ Այս չորս խնդիրների վաղ փուլում լուծումը կարող է պաշտպանել սթարթափի մտավոր սեփականությունը, օգնել ներդրումների ներգրավումը, նվազեցնել ռիսկերը, կանխել ծախսատար վեճերը և աջակցել միջազգային ընդլայնմանը։

Եթե ձեր ընկերությունը գործում է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, ծրագրային ապահովման մշակման, արհեստական ​​բանականության կամ թվային ծառայությունների ոլորտում, իրավական ասպեկտներին անդարդարձը պարտադիր է։